Δημοτικές λαϊκές και τοπικές συνελεύσεις

Με αφορμή τις λαϊκές συνελεύσεις που διοργανώνει για 3^η χρονιά ο Δήμος Σταυρούπολης, παραθέτω μερικές σκέψεις μου.

Για μία πιστή στις αξίες της αριστεράς και του κινήματος Αυτοδιοίκηση ο ρόλος των τοπικών συνελεύσεων είναι ουσια-στικός μπορούν -ακόμα και έκνομα- να συναποφασίζουν όσο κι αν αυτό αμφισβητεί την αρχή, αφού η τελευταία είναι σε κάθε περίπτωση το εκτελεστικό όργανο της λαϊκής βάσης. Ωστόσο, είναι αναγκαίο η τοπική αρχή να μην ακούει μόνο εκείνες τις φωνές που θέλει για τους δικούς της πολιτικούς σχεδιασμούς. Το έλλειμμα του κοινωνικού διαλόγου που χαρακτηρίζει το ελληνικό παράδειγμα σε εθνικό επίπεδο εκφράζεται και σε τοπικό. Οι προσεγγίσεις έχουν αποσπασματικό χαρακτήρα, χωρίς δομές που να διασφαλίζουν τη συνέχεια των παρεμβάσεων και δε στηρίζονται σε μία παράδοση που συναντάται σε άλλες χώρες. Το φαινόμενο οφείλεται στη δομή της ελληνικής οικονομίας και στον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνονται και εκφράζονται τα κοινωνικά συμφέροντα[1].

Κινηματικά είναι απαραίτητο να αφουγκράζεται κάθε λόγο της τοπικής κοινωνίας και να στηρίζει κάθε πρωτοβουλία της. Η ψηφοθηρική απορρόφηση ορισμένων μόνο θέσεων όχι μόνο αποτελεί μία κίνηση συνειδητή, μία επιλογή που δείχνει το φόβο της προς το κίνημα που γιγαντώνεται, αλλά και την επιθυμία της για τη θανάτωσή του. Έτσι όμως τυφλωμένη από τη μικροπολιτική επιθυμία της για παραμονή στο θώκο της εξουσίας και με νεοφιλελεύθερη αντίληψη για το ρόλο της, τελικά ενισχύει την κανιβαλιστική πολιτική της δημοκρατικής κεντρικής διοίκησης.

περισσότερα...

κινδυνεύοντας να χαρακτηριστώ αντικομμουνιστής και προβοκάτορας

Από πότε όμως το ΚΚΕ, άρχισε να παρεμβαίνει σε θέματα Τέχνης (παρά την καλή σχέση που έχουν πολλά μέλη του με αυτή); Αναλαμβάνοντας τον κίνδυνο να χαρακτηριστώ αντικομμουνιστής και προβοκάτορας, μάλλον είναι η νέα τακτική που το ΠΓ αποφάσισε να ακολουθήσει μετά τις εκλογές. Αν παρατηρήσει κάποιος γενικά τις επιλογές του ΚΚΕ τα τελευταία δύο -ίσως και λίγο περισσότερο- χρόνια θα προσέξει μία ιδιαίτερη αγάπη του προς τις κάμερες. Ποτέ βέβαια δεν έφτασε στο φτιασίδωμα του ΣΥΡΙΖΑ και το φλερτάρισμα του τελευταίο με τις κάμερες και τους δημοσιογράφους. Ωστόσο, αντιλήφθηκε ότι είναι και αυτό ένα ισχυρό μέσο και πως πρέπει να δοθεί έμφαση στην εικόνα του μέσα από τις κάμερες.

Για λόγους αρχής, αλλά και για λόγους που πρέπει να το διαφοροποιήσουν από την απλή εμφάνιση και τη σκόρπια αερολογία του ΣΥΡΙΖΑ, η τακτική του ΚΚΕ είναι καθαρά υπέρ της εικόνας εν δράσει. Έτσι, βέβαια, εξηγούνται καλύτερα και οι επιθέσεις στο Υπουργείο Εργασίας, και η προσπάθειά του να ελέγξει με τα συνδικαλιστικά του όργανα το λιμάνι του Πειραιά (και εκεί ουσιαστικά στόχευαν οι κινητοποιήσεις με το βουλευτή του κόμματος το Μαυρίκο των λιμενεργατών (στην τάχα πίεση συσπείρωσης των εργαζομένων στη θάλασσα). Έτσι εξηγείται και η επιθετική του πολιτική για το αυτονόητο θέμα πως κάθε σκηνοθέτης μπορεί να προβάλλει ό,τι επιθυμεί μέσα από μία μυθοπλασία, γιατί πολύ απλά δεν κάνει ντοκιμαντέρ ιστορίας.

Κι ίσως ο σοσιαλιστικός ρεαλισμός να επιβάλλει ταινίες τεκμηρίωσης, αλλά κάποιοι επιμένουμε στην ανθρώπινη πλευρά της ψυχογραφίας, της εικόνας και της εναλλαγής τους με μία καλή μουσική επένδυση -ίσως- γύρω από ένα διάλογο. Γιατί πολύ απλά δε θέλουμε άλλη προπαγάνδα, ούτε άλλο κήρυγμα. Ας αφήσουμε τα πάθη του παρελθόντος, λοιπόν, σε όποιον τα αναζητά κι ας απολαύσουμε το αυτονόητο: μια ταινία ενός καλού σκηνοθέτη (ως εκεί, τίποτε άλλο, ψυχαγωγία αναζητώ κι όχι τεκμηρίωση).

περισσότερα...

η φύση μέσα στην πόλη

σε σχέση και με το προηγούμενο άρθρο σχετικά με τους ελεύθερους χώρους στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις

Μέσα στο σύγχρονο αστικό βούρκο, ταλαιπωρημένο από την ατμοσφαιρική ρύπανση και την ατέλειωτη εικόνα μπετόν μπορούμε να κάνουμε λόγο για ύπαρξη αστικού στρες[1]. Έτσι, το αστικό πράσινο γίνεται μία αναγκαιότητα ψυχικής υγείας και ταυτόχρονα οικολογικής-περιβαλλοντικής επιβίωσης. Είναι γεγονός ότι στις πόλεις, το όποιο φυσικό περιβάλλον (πάρκα-άλση, πλατείες, περιαστικό πράσινο, αλέες) υπάρχει επειδή οι αστικές κοινωνίες το έχουν ανάγκη. Μάλιστα, οφείλουν να το διαφυλάσσουν και να το διαχειρίζονται ως «φύση μέσα στην πόλη», στο πλαίσιο της γενικότερης διαχείρισης της πόλης (urban management). Με το αστικό πράσινο όμως δεν ορίζουμε κάθε λογής πρασινάδα, πάρκων και πλατειών με δέντρα και χλόη. Το αστικό πράσινο είναι η φυσική βιοποικιλότητα μέσα ή στις παρυφές της πόλης· είναι η χλωρίδα που προσελκύει μία πλούσια πανίδα ικανή να συγκριθεί με το φυσικό τοπίο της υπαίθρου. Το αστικό πράσινο ουσιαστικά δεν μπορεί παρά να καλύπτει μεγάλες εκτάσεις σε ενιαία μορφή και όχι αυτή των αποσπασματικών και διακεκομμένων πάρκων.

Δεδομένου μάλιστα ότι η μεταβολή των μετεωρολογικών φαινομένων επηρεάζεται από τη διαφορά θερμοκρασίας και υγρασίας των αερίων μαζών της κατώτερης ατμόσφαιρας και ότι επιφάνειες του εδάφους που έχουν μεγάλη θερμοχωρητικότητα[2] απορροφούν μεγάλες ποσότητες θερμότητας την ημέρα που τις αποδίδουν την νύκτα[3], ενώ υδάτινες επιφάνειες και δάση ακόμη και την ημέρα είναι ψυχρότερα, η  συνέπεια είναι αυτονόητη: οι αέριες μάζες επάνω από τις θερμές επιφάνειες θερμαίνονται και ανέρχονται ενώ τις θέσεις τους καταλαμβάνουν οι βαρύτερες ψυχρές μάζες που λόγω των δασών ή των υδατίνων επιφανειών είναι επιπλέον και φορτισμένες με υδρατμούς. Έτσι, προκαλούνται οι πρωινοί άνεμοι από τα γύρω βουνά προς τις πεδιάδες, οι λεγόμενοι «καταβατικοί άνεμοι» ή από το δασωμένο περίγυρο των πόλεων προς τις πόλεις, και κατά το μεσημέρι η θαλάσσια αύρα από την θάλασσα προς την ενδοχώρα[4]. Επομένως, σε έναν αστικό χώρο που περιβάλλεται από δάση ή λίμνες και θάλασσα, υπάρχει μια κίνηση δροσερού και υγρού αέρα ο οποίος καθαρίζει τον αστικό χώρο από την ατμοσφαιρική ρύπανση[5].

περισσότερα...

Οι ελεύθεροι χώροι στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις

Με χαρά έμαθα τη δέσμευση του νέου Υπουργού Άμυνας στις προγραμματικές του δηλώσεις για τα ανενεργά στρατόπεδα. Αναφέρθηκε στα στρατόπεδα που βρίσκονται στους αστικούς ιστούς, τονίζοντας ότι θα αποδίδονται στις τοπικές κοινωνίες. Βέβαια, τόσα χρόνια ο Υπουργός, όπως και όλα τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ τάσσονταν αναφανδόν υπέρ της παραχώρησης των εκτάσεων αυτών. Ειδικά όμως σε πόλεις όπως η Θεσσαλονίκη, που έχουν πια τσιμεντοποιηθεί πλήρως, τα στρατόπεδα είναι οι μόνοι πνεύμονες πρασίνου, οι μόνοι αδόμητοι ελεύθεροι χώροι που μπορούν να δώσουν πνοή στους αστού κατοίκους.
Σήμερα το αστικό περιβάλλον αναπλάθεται δραστικά, ενώ η ελάχιστη ελεύθερη γη σπανίζει πια και μειώνεται συνεχώς. Οι τελευταίοι εναπομείναντες ελεύθεροι χώροι με ήπιες ή παρωχημένες χρήσεις δέχονται τεράστιες πιέσεις και συχνά εκχωρούνται στις δυνάμεις της αγοράς. Η γη αφαιρείται από τους πολίτες ως ελεύθερος δημόσιος ή κοινόχρηστος χώρος και επαναπροσφέρεται ως δομημένο προϊόν με κάποιους ακάλυπτους χώρους. Η απουσία αστικής διαχείρισης δεν προάγει την πολεοδομία σε καθοδηγητικό πεδίο «εκλογίκευσης» για την εκτίμηση των αναγκών της πόλης και για το «πού» και «τι» και «πώς» θα υλοποιείται η σύγχρονη επιχειρηματική δράση.

περισσότερα...

σοσιαλδημοκρατικοί στόχοι: το άτομο ή το σύνολο;

Φαίνεται ότι η ελληνική επιτυχία του ΠΑΣΟΚ αναπτέρωσε τις εκλογικές ελπίδες σε πολλά σοσιαλδημοκρατικά κόμματα. Το ζήτημα όμως -στο μέτρο της αριστερής καταγωγής των σοσιαλδημοκρατών- δεν είναι η εκλογική επιτυχία. Ο πρωθυπουργικός θώκος σε ό,τι αφορά την προοδευτική οπτική της εξουσίας δεν μπορεί να συνοδεύεται από μετανεωτερικές πολιτικές επιλογές ούτε ζήτημά μας είναι η διαφοροποίηση από το συντηρητικό νεοφιλελευθερισμό.

Για τη σοσιαλδημοκρατία με σεβασμό στις αριστερές ρίζες της οι επιλογές δεν μπορούν παρά να κινούνται στο πλαίσιο εξέλιξης του κράτους πρόνοιας. Η κοινωνική πολιτική συνδέεται άμεσα με την οικονομική δυναμική της κοινωνίας, με την κοινοτική συνοχή και τον περιορισμό των ταξικών φραγμών σε όλες τις ατομικές και συλλογικές δραστηριότητες..

Μια προοδευτική κοινωνική πολιτική όμως απαιτεί όχι την κομφορμιστική αντιμετώπιση των πολιτών στη λογική των ίσως δικαιωμάτων, αλλά την παροχή ίσων ευκαιριών στους πολίτες. Οφείλει να στραφεί στο άτομο και το οικογενειακό του περιβάλλον με σειρά πολλών μικρών παρεμβάσεων που να στηρίζουν τις πρωτοβουλίες και τις επιλογές του. Η απρόσωπη στήριξη καθώς λειτουργεί κομφορμιστικά αντί να στηρίζει τον αδύναμο, αντί να ενσωματώνει τον κοινωνικά αποκλεισμένα, ουσιαστικά τον ισοπεδώνει· δεν προσφέρει επιλογές εξόδου, μα οδηγεί τον χρήζοντα βοηθείας στην επανάπαυση και το στιγματισμό· άγει την ευκαιρία για αλλαγή της ζωής του στη υποτίμηση των δυνατοτήτων του.

περισσότερα...

σκέψεις για τα επεισόδια στο Υπουργείο Εργασίας

Σήμερα όλοι οι αριστεροί -τάχα- γείτονές μου θυμήθηκαν ότι ο Χρυσοχοϊδης έδειρε εργάτες του λιμανιού. Κι όμως τα επεισόδια έγιναν μεν στο υπουργείο Εργασίας, αλλά με εργαζομένους της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης του Περάματος. Τα αιτήματα γενικώς -θα έλεγα- απολύτως δίκαια. Όταν έφτασαν οι εργάτες, ο Χρυσοχοϊδης δέχτηκε και συνομίλησε με αντιπροσωπέια, ως όφειλαν και οι δύο πλευρές. Το πατιρντί άρχισε όταν ο υπουργός αρνήθηκε να δώσει ενυπόγραφες εγγυήσεις -λίγες μάλιστα μέρες μετά την ανάληψη της ηγεσίας (βλ. ΤΟ ΒΗΜΑ). Και τότε άρχισαν τα επεισόδια.

Σκηνές απείρου κάλους με εργαζόμενους να επιτίθενται στα ΜΑΤ (καλά τους έκαναν), αλλά να χρησιμοποιούν τις καρέκλες της διπλανής καφετέρειας; Δηλαδή εκείνος ο καφετζής και οι υπάλληλοί του ήταν ταξικοί εχθροί και σύμμαχοι του Χρυσοχοϊδη; Το ζήτημα είναι γιατί έγιναν τα επεισόδια...

περισσότερα...

οικονομικά με αντιρυπογόνα οχήματα 1600 cc

Και καλά. Είπαμε να βιαστεί η κυβέρνηση Παπανδρέου να τρέξει για να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, αλλά αυτό δεν το περίμενα τόσο γρήγορα. Μειώνονται τα κρατικά οχήματα, ειδικά τα ρυπογόνα και αλλάζουν σταδιακά με υβριδικά. Να πω ότι μου άρεσε η ταχύτητα και η επιλογή; Μάλλον τη λάτρεψα. Και αυτό γιατί η θέση του Γιάννη Ραγκούση δεν αναφέρεται μόνο στην αλλαγή παλιών οχημάτων. Το θέμα είναι γενικότερο.

Τα παλιά αυτοκίνητα αλλάζουν με νέα υβριδικά. Χρησιμοποιώντας μεθόδους "λήζινγκ" επί της ουσίας θα σταματήσει η υπερτιμολόγηση των αγορών, όπως και οι πολλές τάχα επιδιορθώσεις που είναι τόσο ακριβές. Παράλληλα, πρέπει να τονίσουμε η μείωση του όγκου των μηχανών θα έχει ιδιαίτερα οφέλη τόσο στην οικονομία (225 εκ. € ξοδεύονται ετησίως για τα καύσιμα των οχημάτων) όσο και στο περιβάλλον. Ας μην ξεχνάμε ότι σήμερα πια η μόλυνση της αστικής ατμόσφαιρας οφείλεται κατ’ αποκλειστικότητα στα καυσαέρια των οχημάτων και της οικιακής θέρμανσης. Όχι μόνο λοιπόν το περιβάλλον, αλλά και την οικονομία.

περισσότερα...

Η νίκη του ΠΑΣΟΚ και η αποδοχή της κυβέρνησης, απειλή για τη ΝΔ

μερικές σκέψεις για τη διαδοχή στη ΝΔ

Μια βδομάδα πέρασε από τη μεγάλη νίκη του ΠΑΣΟΚ και από την πανωλεθρία της ΝΔ και ακόμα γίνονται προσπάθειες να εξεταστούν τα αίτια της ήττας. Οι τριγμοί που έφερε το αποτέλεσμα στα θεμέλια της ΝΔ ήταν αναμενόμενοι, αλλά το 10% επιτάχυνε το ωστικό κύμα που έριξε από το βάθρο του θριαμβευτή τον Καραμανλή. Στα χνάρια λοιπόν του θείου του κι αυτός αφήνει την πολιτική -πληροφορίες μιλούν και για το βουλευτικό αξίωμα- σαν κυνηγημένος.

Ακόμα μία φορά τα αποτελέσματα μιας εκλογικής αναμέτρησης στρέφουν τα μάτια του λαού και του Τύπου στον ηττημένο κι όχι τόσο στο νικητή.

περισσότερα...

Πολιτική δίωξη στον Παπαγεργόπουλο; Το άλλο με τον Τοτό το θυμάστε;

Αν ήταν κομμουνιστής θα το καταλάβαινα. Αν ήταν ρεβιζιονιστής αριστερός θα το δεχόμουν. Αλλά να το λέει ένας δεξιός Δήμαρχος μετά από το πολιτικο-οικονομικό σκάνδαλο του αιώνα στη Θεσσαλονίκη, νομίζω ότι παραπάει. Ο λόγος για τον Παπαγεωργόπουλο -το γνωστό δήμαρχο που επιθυμεί τη διατήρηση του κλητήρα-υπουργείο- που κάνει λόγο για «απόπειρα πολιτικής δίωξης» και προσπάθεια κάποιων «να κρατήσουν σε πολιτική ομηρία τη διοίκηση μέχρι τις δημοτικές εκλογές του επόμενου έτους».

Αφορμή για την ατάκα του αιώνα;  Το γεγονός ότι μετά την καταγγελία της Αράπογλου, η δικαιοσύνη του άσκησε συμπληρωματική δίωξη εχθές για τη μεγάλη υπεξαίρεση από τα ταμεία του δήμου. Μία συμπληρωματική δίωξη στην οποία «φωτογραφίζονται» 17 παράγοντες και υπάλληλοι του δήμου.

περισσότερα...

Έχουν τελικά δικαιώματα οι 800.000 μουσουλμάνοι στη χώρα μας;

1,57 δισεκατομμύρια μουσουλμάνοι ζουν σε oλόκληρο τον κόσμο, ένας στους τέσσερις κατοίκους. Κατοικούν σε 232 κράτη με τους σιίτες να αποτελούν το 10 έως 13% του μουσουλμανικού πληθυσμού του κόσμου και κατά 80% να ζουν σε Ιράν, Πακιστάν, Ινδία και Ιράκ. Οι περισσότεροι όμως μουσουλμάνοι κατοικούν στην Ασία -δεν είναι Άραβες εκ των πραγμάτων.

Τα δύο τρίτα του παγκόσμιου μουσουλμανικού πληθυσμού ζουν σε δέκα κράτη, έξι στην Ασία (Ινδο-νησία, Πακιστάν, Ινδία, Μπαγκλαντές, Ιράν και Τουρκία), τρία στη βόρεια Αφρική (Αίγυπτος, Αλγερία και Μαρόκο) και στην Τανζανία. Η Ινδονησία έχει το μεγαλύτερο μουσουλμανικό πληθυσμό του κόσμου (203 εκ). Στη δε Ευρώπη ζουν 38 εκατομμύρια μουσουλμάνοι, εκ των οποίων τα τέσσερα εκατομμύρια στη Γερμανία, ενώ στην αμερικανική ήπειρο 4,6 εκατομμύρια μουσουλμάνοι.  

Σύμφωνα με την έρευνα στη χώρα μας ζουν περίπου 310.000 πιστοί του Ισλάμ κάτι που μεταφράζεται περίπου στο 3% του ενήλικου πληθυσμού. Σύμφωνα όμως με τον πρόεδρο της Ένωσης Μουσουλμάνων, Ναΐμ Ελγαντούρ, που ζει 35 χρόνια στη χώρα μας, στην Ελλάδα ζουν περίπου 800.000 μουσουλμάνοι, οι 500.000 με άδεια παραμονής και άλλοι 250.000 με πράσινη κάρτα. Και φυσικά το ερώτημα που προκύπτει είναι τι γίνεται με τον πληθυσμό αυτό;

περισσότερα...

όταν η μεσαία τάξη ψηφίζει όραμα κι όχι διαχείριση

Προσπαθώντας να κάνω μια εκτίμηση των εκλογικών αποτελεσμάτων και της έκπληξής μου για το τελικό αποτέλεσμα βρέθηκα να συμφωνώ με δεκάδες σχόλια που διάβασα κι άκουσα αυτές τις μέρες. Από τη μια η αγανάκτηση του λαού για τις κυβερνητικές επιλογές, από την άλλη η αγανάκτηση για ψευδείς υποσχέσεις περί διαφάνειας κι αξιοκρατίας από πλευράς της κυβέρνησης όταν συγκάλυπτε σκάνδαλα ήταν λογικό ότι θα οδηγούσε σε τέτοια ήττα.

Κύριο όμως αίτιο της συντριβής, κατά τη γνώμη μου, ήταν  ότι το ΠΑΣΟΚ πρόβαλε όραμα, ενώ η ΝΔ επέμενε σε μία διαχειριστική λογική, χωρίς όραμα για μετά τη διετία λιτότητας, χωρίς συγκεκριμένες προτάσεις που να δείχνουν ένα σχεδιασμό, μία προοπτική για ευοίωνο μέλλον. Ο λαός έχει κουραστεί από τη δεξιάς έμπνευσης διαχειριστική πολιτική, από τη μονετανιστική οικονομική πολιτική. Θέλει ένα σχεδιασμό -έστω κι αν φαντάζει μακρύς ή δύσκολος-, ένα όραμα. Ήδη περνάει δύσκολα. Τα σκάνδαλα, οι ψεύτικες παροχές, οι τηλεοπτικές εμφανίσεις είναι απλά κερασάκια στην τούρτα της προαποφασισμένης πικρής ήττας. Προσωπικά δε χάρηκα με τη νίκη του ΠΑΣΟΚ, αλλά χάρηκα που τουλάχιστον έχουμε όραμα, που έχουμε κάτι να ελπίζουμε και στο οποίο μπορούμε να στοχεύσουμε.

περισσότερα...

Νέα κυβέρνηση και νέα Υπουργεία

Ο νέος κυβερνητικός σχεδιασμός αποδεικνύει ότι τα λόγια γίνονται πράξεις. Το νέο Υπουργικό Συμβούλιο είναι ένα ιδιαίτερο όργανο καθαρά δημοκρατικό. Ο Πρόεδρος -Πρωθυπουργός- δε φαντάζει σαν βασιλιάς ελέω λαού, αλλά σαν primus inter pares, σαν επικεφαλής μιας ομάδας εργασίας που παίρνει από κοινού τις αποφάσεις. Αντίθετα, η παλιά Κυβερνητική Επιτροπή, καθαγίαζε τις πρωθυπουργικές αποφάσεις χωρίς διάλογο και άφηνε ελεύθερους τους Υπουργούς να λειτουργούν χωρίς συντονισμό, χωρίς ενιαίο σχεδιασμό. Εξάλλου, έχει αναφανεί ότι ο διάλογος είναι εκείνος που λύνει διαφορές και προάγει λύσεις.

περισσότερα...

για την κατάργηση του Υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης

     Με ιδιαίτερη χαρά άκουσα την είδηση ότι το Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης καταργείται παρά τις τοπικιστικές κι εθνικιστικές κορώνες των ηρώων του αείμνηστου Σπαθάρη. Και τούτο γιατί επί της ουσίας αναβαθμίζονται οι υπηρεσίες που ποτέ δεν παρείχε το εν λόγω Υπουργείο. Πλέον θα λειτουργεί με αληθινά αποκεντρωμένες υπηρεσίες ακόμα και χωρίς τον τίτλο «Μακεδονία» (για το «Θράκη» δεν υπάρχει πρόβλημα).

περισσότερα...

η εκλογική εικόνα της χώρας στη μεταπολίτευση

περισσότερα...

Τα καπνομάγαζα της Θεσσαλονίκης

Κρύβουν μέσα τους την ιστορία μιας ολόκληρης εποχής, της εποχής που ο καπνός ήταν το σήμα κατατεθέν της Θεσσαλονίκης και την καθιέρωσε ως ένα από τα σημαντικότερα ευρωπαϊκά κέντρα εμπορίας «καπνού εις φύλλα». Κάποιες από τις καπναποθήκες, γνωστές και ως «καπνομάγαζα», δεν υπάρχουν πια, άλλες στέκονται εγκαταλελειμμένες και άλλες στεγάζουν νέες χρήσεις. Ο περαστικός που ξέρει και θυμάται, μπορεί ακόμη να φέρει στο μυαλό του τη μυρωδιά από τα φύλλα του καπνού, να «ακούσει» τις φωνές των καπνεργατριών που δούλευαν στη ζέστη από τους φούρνους, να νιώσει δέος για την καπνεμπορική δραστηριότητα που κάποτε γνώριζε μεγάλες δόξες, αλλά σήμερα έχει σιγήσει.

περισσότερα...